گذر ناهید یا گذر زهره به پدیده عبور سیاره ناهید از مقابل خورشید (از دید زمین) گفته می‌شود.

گذرهای سیاره‌ای از مقابل خورشید از پدیده‌های کم‌یاب آسمان‌اند که از دید ناظر زمینی تنها برای دو سیاره تیر و ناهید (سیارات داخلی مدار زمین)رخ می‌دهند. گذرها پدیده‌هایی مثل خورشیدگرفتگی هستند، با این تفاوت که در خورشیدگرفتگی کامل، ماه تمام قرص خورشید را می‌پوشاند و دیگر نوری از خورشید به زمین نمی‌رسد، اما تیر و ناهید آن قدر از زمین دورند که هنگام گذر مثل لکه گرد سیاهی بر قرص درخشان خورشید دیده می‌شوند. موقع گذر، زمین، سیاره و خورشید بر یک خط قرار دارند. گذر تیر در هر قرن تا ۱۳ بار روی می‌دهد، اما گذر ناهید در بهترین شرایط هر قرن فقط ۲ بار تکرار می‌شود. هیچ گذر ناهیدی در قرن بیستم روی نداد. در واقع از زمان اختراع تلسکوپ تاکنون این پدیده تنها ۶ بار رخ داده‌است.

برپایه گزارش اخیر «صندوق جهانی حمایت از طبیعت» (WWF)  بشر با چنان سرعتی در حال بهره‌برداری از منابع طبیعی است که در آینده نزدیک برای تامین نیازهای اساسی خود مثل کشت محصولات خوراکی، جنگل و دامپروری، به یک کره زمین دیگر نیاز خواهد داشت.

این نهاد بین‌المللی و غیردولتی در گزارش خود که تحت عنوان «سیاره زنده»  منتشر شده، می‌گوید که در سال ۲۰۰۸ نیاز جامعه بشری به زمین‌های مناسب برای کشت محصولات کشاورزی از آنچه که واقعا روی کره زمین موجود است ۳۰ درصد بیشتر شده‌است. میزان مصرف منابع طبیعی کره زمین، به‌ویژه زمین‌های کشاورزی و جنگل‌ها به حدی افزایش یافته که برای جایگزینی و احیا مصرف یک‌ساله بشر، کره زمین حداقل به یک سال و نیم زمان نیاز دارد.

خیرگی یا چشم زدگی زمانی رخ می دهد که اشعه مستقیم نور لامپ با شدت زیاد در محور دید رانندگان و عابرین قرار گیرد. بطور مثال حتماً در کودکی حس کنجکاویتان باعث شده تا به خورشید خیره شوید. لطفاً دوباره امتحان نکنید...

شیطنت کودکی چیزی است که به کمتر کسی اجازه نداده باشد، برای یکبار هم که شده به خورشید خیره نشوید. مسلماً مدت زیادی نمی توان تاب تحمل نور شدید خورشید را داشت و پس از برداشتن چشم از خورشید هاله ای سبز رنگ را بر روی تصاویر چشمتان از محیط مشاهده می کنید... آلودگی نوری چیست؟

کارشناسان ناسا با تحلیل تصاویر ارسالی فضاپیمای وایز اعلام کرده‌اند حدود 4700 سیارک بالقوه خطرناک در اطراف زمین وجود دارند که می‌توانند با برخورد به سطح زمین، فاجعه‌ای به بار بیاورند.

سیارک‌های بالقوه خطرناک که PHA (مخفف عبارت potentially hazardous asteroids) نیز نامیده می‌شوند، صخره‌هایی سرگردان در منظومه شمسی هستند که در حرکت مداری خود به فاصله نزدیک‌تر از 8 میلیون کیلومتری از زمین می‌رسند (فاصله متوسط زمین تا ماه چهارصدهزار کیلومتر است) و آن‌قدر بزرگ هستند که بتوانند سالم از جو زمین عبور کنند و در برخورد با سطح زمین، به مناطق وسیعی از زمین آسیب وارد کنند.